Bugun...


Ali KAYBAL


Facebookta Paylaş









KÖPRÜLER
Tarih: 01-06-2019 15:56:00 Güncelleme: 01-06-2019 15:56:00


Köprüler, dostluğun bağları köprüler......

 

Çoğu zaman üst üste dizilmiş taşlardan müteşekkil, üzerine basa basa geçebileceğiniz bir yapı.

 

Kim bilir ne kadar zahmet çekti yapan ustalar. Kiminin elleri yüzülmüştür, kiminin ayağına düşmüştür taşları. Ya üzerine yıkılan duvar olmuşta, altında kalan olmuşsa! Bunları düşündüğümüz olmamıştır hiç. Hem enterese de etmez bizi. Gelip geçelim yeter.

 

Aslında köprüler hedefe ulaştırıcıdır. Jay Van Andel, “aslında başarısızlığın da bir köprü olduğunu” söylemektedir. Neticesinde bir yerlere ulaşıldığına parmak basmaktadır. “Başarısızlık bir köprüdür. Tabi bazı insanlar köprünün ortasından atlarlar. Ama diğerleri de köprünün ucunda yeni yerler olduğunu bilirler. Siz yürümeye devam edin Kendinizi bir gün bir başka köprüde bulmaktan korkmayın. Sonra bir başka köprü, sonra bir başkası. Hepsi bir yerlere ulaşır.” Diyor.

 

Tarih sahnelerinde her zaman öncelikli düşünülmesi gereken eserler arasına alınmıştır. Bir taraf havaya uçurmayı düşünürken, karşı taraf canı pahasına korumanın planlarını yapmıştır. Bilmektedir ki, geride bıraktığı sevgilisiyle arasındaki tek bağdır köprü. Çocuklarına tekrar döne bilmek için ayakta kalmalıydı. Üstelik bir tek taşına zarar gelmeden. Çok iyi bilmekteydi, köprü yıkıldığı an ayrılık başlayacaktı. Hem üzerine çıktığın zaman her iki yakayı da incelikleriyle seyretme imkânı doğuyordu. Hem de bir başka güzeldi. Altından akıp giden sular bir şeyler anlatmak ister gibi şırıldardı. Sanki “sahip ol” sözlerini terennüm eder gibi. Dönüşün tekrar yapılanmasıydı bu taş eserler.

 

Dostlukların kurucusu değil miydi köprüler?

Ahde vefasızlığın şahitleri değil miydi köprüler?

Üstüne çıkıldığında aşağıdan akan suda kendisini göremeyenlerin dostlukları nasıl parçaladıklarına tanık olurdu köprüler.

 

Umutların yok olduğu zamanlarda, bir uçurumun kenarında sallanmış iplerle örülmüş olarak karşına çıkar köprüler. Kaybolan umutların peşine atılmış bir düğümdür köprüler.

 

Hainin hainliğini hatırlatacak, yüzüne haykıracak ve artık geçmek yok, diyecek köprüler.

 

Dostluğun perçinlerini sökerek yerine düşmanlık tohumlarını ekmek isteyenlere yine en güzel cevabı verecek olan köprüler.

 

Ulaşılması zor gönüllere, yüksek bedenlere düşüncelerle de olsa ulaşımı sağlayan geçiş modülleri köprüler.

 

Neden ulaşılması zor diyoruz. Herkesin kendisiyle ilişki kurmak istedikleri insanın yanında siz varsanız. Direk olarak ulaşılamıyor. Gözler sizde. Yaklaşıyorlar yanınıza, oturuyorlar sofranıza. Ekmeğinizi paylaşıyorlar sizinle. Derdinizi soruyorlar, sıkıntılarını anlatıyorlar. Ayakları artık üzerinize basmıştı. Geçmeye hazırlanıyorlar.

 

Derken, bir adım atılır. Ayak basmıştı artık karşı kıyıya. Siz geride kalmıştınız. Sırtlar dönülmüştü bir kere. Umurlarında değilsin artık. Dün derdini anlatıp, sana içini döküp dost olduğunu söyleyen insanların üzerinden geçip gittiği bir köprü olmuştun artık. Geçip gidilene kadar “ayıya dayı “ denilen yer olmuşsundur artık.

 

Zoruna gitmez mi? Dost bellediklerin yüz çevirmişti senden. Beklediklerinin sen olmadığını sergilemişlerdi. Menfaatperestlere köprü olmuştun en kötüsü de. Hırs galebe çalmasın seni. H. Longtellew‘in dediği gibi “İnsanlar büyük hırslar gütmeseler küçük şeylerle pekala mutlu olurlar.” Geriye döndüğünde her şeyi bıraktığın gibi bulmak iste. Köprüler bunun için vardır. Ama unuttukları bir şey vardı. Onlar geçtikleri diyarın insanları değildi. Orada da işleri bitecekti bir gün. İlişkileri kesilecekti bir gün. İşte o zaman geriye dönmek isteyecekler. Geçtikleri köprüden bir daha geçmek isteyecekler. Denilecek bir tek şey kalır. Döneceksen köprüleri asla unutma. İçindeki hırsa geçit buldun, geriyi unuttun ama bir daha asla geçit vermeyecek olan yine köprüler olacaktır unutma.

 

Geriye döndüklerinde hayretle görecekler:

Üzerinden neşeyle geçtikleri köprüler yıkılmış, artık geçit vermiyor şeref ve haysiyetini yitirmiş insanlara... Sahte dostluklara...

 

Bir kıyıda taş var, diğer kıyıda yaş

Gönülden gönüle kurulur köprüler

Bir kadehte geçmişi unutur ayyaş

Yıkar temelleri, dostluğu törpüler.

Dermanî

 



Bu yazı 2480 defa okunmuştur.

FACEBOOK YORUM
Yorum

YAZARIN DİĞER YAZILARI

ÇOK OKUNAN HABERLER
  • BUGÜN
  • BU HAFTA
  • BU AY
YAZARLAR
SON YORUMLANANLAR
YUKARI