Bugun...


Ayşe İrem SEÇKİN


Facebookta Paylaş









VAPURDAKİ YAŞLI KADIN
Tarih: 03-04-2019 07:34:00 Güncelleme: 03-04-2019 07:34:00


     Çoğu zaman aklımı dağıtmak için Üsküdar’dan veya Kadıköy’den Eminönü’ne giden vapurlara binerim. Özellikle erken saatler olmasına dikkat ederim ki vapur çok dolu olmasın ve en güzel yere oturabileyim. Yine öyle günlerden birinde, denizi ve martıları izlerken karşıma oldukça yaşlı bir teyze oturuyor. Karşıma birinin oturması olağan bir durum olduğu için çok fazla takılmıyorum ve güzel manzarayı izlemeye devam edip, kulaklıklarımdan gelen Cem Karaca ‘nın gür sesine odaklanıyorum. Lakin az sonra karşımda oturan yaşlı teyzenin kendi kendine mırıldanması ve gözlerinin dolması dikkatimi çekiyor. Normalde yalnız kalıp, kafasını toplamaya ihtiyacı var diyerek çok ilgilenmem ama denize ve üzerinde uzayıp giden uçsuz bucaksız gökyüzüne öyle içli bakıyor ki merakıma engel olamıyorum ve müziği durdurup, kulaklıklarımı çıkarıyorum. Şarkıdan gelen yoğun ses kesildiği için, teyzenin ne mırıldandığını duyuyorum bu sefer, Yusuf… diyor ve gözünden akan bir damla gözyaşı çenesine doğru firar ediyor. Yüzü öyle hüzünlü ama bir o kadarda güzel duruyor ki sadece yüzüne bakarak onlarca mısra yazabileceğimi düşünüyorum.

     Dakikalarca karşımda oturan teyzeyi izliyorum ve en sonunda dayanamayarak ‘’İyi misiniz?’’ diye soruyorum. Teyze’nin gözleri bana dönüyor ve iyiyim diyor usulca. ‘’Ağlıyorsunuz’’ diyorum bu sefer, ‘’İnsanlar ağlar’’ diyor. Bir şey söylemiyorum. Anlatmak isteseydi, konuşurdu diye düşünüyorum ama teyzeyi izlemeye devam ediyorum. Dakikalar sonra, gözyaşları kurumaya yüz tuttuğunda, kendisini izlediğimi fark ediyor ve bu sefer o başlıyor konuşmaya,

     ‘’Neden ağlıyorum biliyor musun?’’ kafamı iki yana sallıyorum. ‘’Yarım kaldım’’ diyor. Neyi kastettiğini anlamıyorum. ‘’Birini mi kaybettiniz?’ diye sorum, evet… diyor ama konuşmama izin vermeden ekliyor, ‘’Bu dünyadan göçmedi. Benden göçtü sadece’’. Daha iyi anlıyorum ve yapabileceğim tek şeyi yapıp teyzeye gülümsüyorum. O da bana gülümsüyor ve hüzünlü halinden sıyrılıp, gözleri yıldız gibi parlıyor. ‘’Sen iyi bir kızsın’’ diyor, ‘’Yaşamında da iyi ol.’’

     Vapur, kıyıya yanaşıyor ve teyze iniyor. Ben deniz yolculuğuna devam etmek istediğim için kalıyorum. Akşam eve gidene kadar teyzeyi düşünüyorum, eve varınca da yazmaya yeni başlamış biri olarak, defterime aktarıyorum her şeyi. Vapurdaki teyzeye Yıldız anne diyorum, gözlerinden ilham alarak. Sonra da ilk romanımın başlığını atıyorum, Sitare… Yarım kalmış herkese ve Yusuf’a ithaf ediyorum.



Bu yazı 343 defa okunmuştur.

FACEBOOK YORUM
Yorum

YAZARIN DİĞER YAZILARI

ÇOK OKUNAN HABERLER
  • BUGÜN
  • BU HAFTA
  • BU AY
YAZARLAR
SON YORUMLANANLAR
YUKARI